Publikujemy tekst przełożonego generalnego Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X. Tekst ten w kilku wersjach językowych inauguruje nowy dział na stronie internetowej Domu Generalnego fsspx.news [1] . Nowy dział jest poświęcony Niepokalanej.
Drodzy Członkowie Bractwa, drodzy Czytelnicy,
Z radością inaugurujemy nowy dział, który będzie szczególnie poświęcony Najświętszej Maryi Pannie. Czynimy to 13 maja, w rocznicę pierwszego objawienia Matki Bożej w Fatimie i w roku, w którym będziemy świętować 35. rocznicę poświęcenia Bractwa Świętego Piusa X Bolesnemu i Niepokalanemu Sercu Maryi, jakiego dokonał arcybiskup Marcel Lefebvre w Ecône w dniu 8 grudnia 1984 roku. To podwójne przywołanie nie może jednak pozostać tylko pobożnym i nieco sentymentalnym wspomnieniem, z pewnością przyjemnym, ale bez żadnego wpływu na nasze życie duchowe.
Celem tego nowego działu jest obudzenie naszych dusz, ożywienie naszego zapału i wyraźne przypomnienie całkowitej zależności Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X od Matki Bożej.
Pragnę zachęcić Was do przeczytania i zastanowienia się nad słowami aktu poświęcenia Bractwa Bolesnemu i Niepokalanemu Sercu Maryi. Słowa wypowiedziane przez naszego założyciela były słuszne i nadal pozostają aktualne: ujawnione i wspomniane w akcie błędy z pewnością nie zniknęły. Wręcz przeciwnie, rozwinęły się i rozmnożyły jak komórki nowotworowe; zdobyły teren i wydaje się, że zaatakowały całą przestrzeń publiczną. Moim zamiarem nie jest dokonywanie negatywnych i zniechęcających obserwacji, jak gdyby wszystko co zostało zrobione, było bezużyteczne. Nie, walka trwa tak długo, dopóki nie zostanie wygrana; walka o wyeliminowanie choroby trwa tak długo, jak długo trwa życie. I będziemy walczyć tak długo, jak to konieczne, tą samą bronią: ucieczką do Najświętszej Maryi Panny, zwłaszcza do Jej Niepokalanego Serca, do Niej, która jest Ucieczką grzeszników i wojowników.
Nasze drogie Bractwo znajduje się w środku burzy, która zawsze szaleje przeciwko Świętemu Kościołowi Jezusa Chrystusa. Jeśli nie chcemy być zagubieni lub zanurzeni w morzu i falach tego świata, który oszalał, to musimy skierować nasze oczy i serca na Tę, która świeci czystym światłem, na Gwiazdę Poranną, która nieustannie wskazuje nam drogę do naśladowania.
Z tego powodu, drodzy Przyjaciele, drodzy Czytelnicy, mogę tylko zachęcić Was do tego, abyście starali się coraz bardziej żyć tym aktem poświęcenia, który miał miejsce blisko 35 lat temu. Konsekracja nie jest tylko pięknym tekstem, który odczytuje się w każdą rocznicę, i o którym można później zapomnieć. Jest to praktyczne i konkretne zobowiązanie w codziennym życiu. Jest to pokorna, ufna i błagalna modlitwa. Jest to kochające oddanie się, bez zastrzeżeń i bez cofania się. Wszystko zostało oddane i powierzone w ręce Królowej Nieba: wszyscy członkowie Bractwa, jego duchowa rodzina, jego majątek, jego domy, dusze wszystkich wiernych i cały apostolat, który jest realizowany na całym świecie. “Nasze Bractwo jest Twoją własnością” – głosi tekst. Niech to będą nie tylko słowa, ale coraz bardziej żywa rzeczywistość. To jest nadzieja, którą wyrażam i którą kieruję do Nieba.
W każdą sobotę i w każde święto Najświętszej Maryi Panny znajdziecie nowy tekst, który pomoże Wam zmierzać w tym kierunku. Proszę być szczodrym i wiernym w ich czytaniu, medytując nad nimi i wprowadzając je w życie. Tylko Ona, która jest bezgrzeszna, może ochronić nas przed błędem, ślepotą i zniechęceniem. Jeśli uważamy, że jesteśmy silni, upadniemy. Jeśli jednak, przekonani o naszej słabości i kruchości, zwrócimy się do Niej, wtedy Ona otworzy nam swoje macierzyńskie Serce, weźmie nas pod swoją opiekę i zaprowadzi bezpiecznie do portu zbawienia.
ks. Dawid Pagliarani
Akt poświęcenia Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X Najświętszej Maryi Pannie i Jej Bolesnemu i Niepokalanemu Sercu
Do Ciebie, o Niepokalana Matko Boga, uciekamy się w tej ciężkiej dla ludzkości godzinie, do Ciebie wołamy w tych bezprzykładnych burzach, jakie wstrząsają Kościołem aż u jego podstaw. Niegdyś u stóp Krzyża współcierpiałaś w boleściach Twego Boskiego Syna, jakże mogłabyś się oprzeć współczuciu w obliczu cierpień Jego Mistycznego Ciała – Kościoła.
Podczas gdy komunizm tak wszędzie rozsiewa swoje błędy, że Kościół zostaje nimi zarażony; zatruwa w jego wnętrzu wiele dusz wirus fałszywego ekumenizmu, przy czym jednych oddala od jedności w prawdziwej wierze i jedynej Arce Zbawienia, a innym zagradza do nich drogę.
Wśród tak wielu ruin i takiej zdrady, niech podoba się Bogu, przykładem dawnych czasów, iż On, w celu odbudowy, przygotuje sobie nasze Bractwo Kapłańskie jako małą armię wojowników, która, w pełni świadoma swej słabości, dziś zwraca się do Ciebie, o Panno Można, Wspomożenie Wiernych. Wobec wielkości powierzonego nam zadania, nie ufamy przecież swoim własnym siłom, ale chcemy się poddać pod Twą Matczyną i możną opiekę, o Panno, silna jak obóz w szyku, gdyż Tobie jest od prawieków obiecane, że zdepczesz głowę węża. Wśród zagrażających nam ze wszech stron niebezpieczeństw uciekamy się do Boga, który raczył powołać nas do służby swemu Kościołowi. Niech On potwierdzi je łaskawie za Twoim pośrednictwem, o Arko Przymierza.
Ożywieni pragnieniem powiększenia Twej sławy i chwały, rzucamy się dziś, o Niepokalana Dziewico, przed Twój tron łaski, aby dołączyć nasz mały wkład do dziecięcej miłości Chrystusa, Twego Syna, do Ciebie.
Tobie zatem, Najsłodsza Matko, poświęcamy nieodwołalnie, pod patronatem Twego Bolesnego i Niepokalanego Serca, nasze Bractwo Kapłańskiego Świętego Piusa X, jego kapłanów, seminarzystów i braci, siostry, oblatki i Trzeci Zakon oraz jego całą duchową rodzinę.
Abyś od teraz Ty była Władczynią naszego Bractwa, ofiarujemy Ci na zawsze, na Twe ręce, w formie wieczystej darowizny, wszystkie nasze dobra, nasze domy i przekazujemy je Tobie, abyś stała się ich prawdziwą Właścicielką. Oddajemy i poświęcamy Tobie całkowicie, z duszą i ciałem, nas samych, abyś Ty według swego upodobania rozporządzała nimi. Oddajemy Tobie także powierzone nam dusze, abyś strzegła ich swą Matczyną opieką. Wreszcie polecamy i przekazujemy Ci nasz apostolat, aby od tej pory był on Twoim apostolatem, o Królowo Apostołów!
Ponieważ nasze Bractwo jest teraz Twoją własnością, trzymaj je mocno, Wieżo Dawidowa, aby nigdy nie mogło zboczyć z prawej drogi. Zachowaj, o Panno Wierna, każdego z jego członków w niezachwianym przywiązaniu do niego. Utrzymaj naszą wiarę dziewiczo czystą, o Panno Najczystsza, któraś otrzymała władzę zwyciężania wszystkich herezji na całym świecie. Zachowaj, o Pełna Łaski, Kościołowi Ofiarę Mszy Świętej według dawnego, czcigodnego i przynoszącego tak wiele łask rzymskiego obrządku i utrzymaj nas w niewzruszonej wierności jemu. Pozwól, o Królowo Wszystkich Świętych, niech za Twą przyczyną rozkwitnie wśród nas świętość kapłaństwa, świętość życia zakonnego i rodzinnego. Strzeż, o Matko Łaski Bożej, naszego Bractwa jako owocnej, wiecznie żywej gałęzi Świętego, Katolickiego, Rzymskiego Kościoła. Wypraszaj nam, o Matko Kościoła, łaskę, abyśmy co dnia stawali się coraz użyteczniejszymi narzędziami w ręku Boga, aby uratować jak najwięcej dusz. Abyśmy jednak uznali, że Ty, o Panno Łaskawa, wysłuchałaś naszych modlitw, ześlij nam wielu, wielu robotników, których Boski Pan Żniwa posyła na swoje żniwo. Zapewnij nam wreszcie, o Matko Najwyższego Kapłana, łaskę współpracy przy odnowieniu katolickiego kapłaństwa i przy rozpromienianiu się kapłańskiej Duszy Chrystusa, której blask rozszerzy i umocni ostatecznie Jego Królestwo nad ludźmi, rodzinami, państwami.
Pokrzepieni naszym mianem apostołów Jezusa i Maryi, przyrzekamy, o Królowo Męczenników i Wyznawców, do ostatniego tchnienia, ze wszystkich naszych sił pracować nad tym, aby wszystko odnowić w Chrystusie, rozszerzyć Jego Królestwo i przybliżyć triumf Twego Bolesnego i Niepokalanego Serca, o Maryjo. Amen.
Akt poświęcenia znajduje się w modlitewniku Te Deum na str. 109.