Kościół czci świętego Jana Eudesa jako pierwszego piewcę Niepokalanego Serca Maryi i prekursora Jego liturgicznego kultu. Poniżej przedstawiamy kilka medytacji o ogniu miłości w Sercu Maryi. Gdy Serafinowie płonęli miłością w niebie, Serce Dziewicy Matki zapłonęło na ziemi ogniem znacznie gorętszym od ich ognia. «Jej pochodnie są pochodniami z ogniaCzytaj dalej →
Bóg udziela nam wszystkich łask nawrócenia i uświęcenia przez Maryję. Odpowiadamy na ten Boży dar otwierając się na te łaski coraz bardziej i pozwalając im w nas ożywać i przynosić owoce. A ponieważ na każdą chwilę, na każdą sytuację, każde wydarzenie, na każdy nasz stan Bóg ma dla nas przygotowaneCzytaj dalej →
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny – blask celu Nasze życie często jest bezcelowe, brakuje w nim wyraźnej orientacji, która przenikałaby życie codzienne i ukierunkowała wszystkie nasze myśli i mowę oraz nasze czyny nadrzędny cel, niczym magnes przyciągający opiłki żelaza. Przyczyna celowa i ostateczna (causa finalis) to „przyczyna przyczyn“ (causa causarum), któraCzytaj dalej →
Mistrzyni życia rodzinnego Utarło się w świecie przekonanie jakoby dzieło Odkupienia miało dotyczyć tylko wiecznego zbawienia dusz. Rzeczywiście! Dobro wyzwolenia dusz ludzkich z przepaści wiecznego potępienia to dobro najwyższe! Jednak najbliższym następstwem tego wyzwolenia dusz z niewoli szatana jest też społeczne podniesienie ludzkości w jej doczesnym życiu na ziemi. GrzechCzytaj dalej →
Apostołowie czasów ostatecznych Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort nadaje tym, którzy w tych ostatecznych czasach całkowicie poświęcają się Matce Bożej specjalne miano: „apostołowie czasów ostatecznych“ i opisuje również ich powołanie, ich cechy i postawę serca. Św. Ludwik jest przy tym w pełni świadomy roli Niepokalanej w tej ostatecznej bitwie.Czytaj dalej →
Człowiek wyparł się miłości do Boga wtedy, gdy był kuszony przez diabła i dał się mu zwieść. Ale ponieważ człowiek upadł z powodu swojej słabości, Bóg postanowił w swojej wiecznej opatrzności nie dopuścić do tego, aby dzieło jego rąk popadło w wieczną zagładę. On, który „cudownie stworzył“ wszechświat, postanowił „jeszczeCzytaj dalej →
Wszystko, co ktoś czyni, czyni w jakimś celu. Kiedy Bóg wychodzi poniekąd ze swojego najgłębszego trynitarnego życia aby tworzyć, zawsze ma na myśli cel, dla którego to wszystko robi, a mianowicie „u chwale sławy łaski swojej“ (Ef 1, 6). On, Jezus Chrystus, jest spadkobiercą wieków, omegą, celem, do którego wszyscyCzytaj dalej →
