Arcybiskup Lefebvre, mówiąc o Najświętszej Maryi Pannie, często nazywał ją „zwierciadłem Chrystusa”. Św. Jan Eudes wyjaśnia to pojęcie bardzo dogłębnie, pokazując, że Maryja jest żywym wcieleniem Boskiej Miłości oraz wszystkich Bożych atrybutów. Niepokalane Serce Maryi jest najdoskonalszym wyrazem i cudownym streszczeniem wszystkich przymiotów Boskiej Istoty. To właśnie Ono jest niczymCzytaj dalej →

Rozważania ks. Jean-Jacquesa Olier o zmartwychwstaniu Przekazała Mu ciało śmiertelne, ciało które może znosić cierpienie, człowieczeństwo, które jest w stanie uratować wszystkich ludzi, i teraz to ciało do niej powraca, tylko że chwalebne, nieprzemijające, nieśmiertelne. Odkrywa chwalebne rany Jego dłoni i stóp i zagłębia się w rozważaniu o Jego otwartejCzytaj dalej →

W tekstach Ewangelii postać Najświętszej Maryi Panny nie jest wspominana od momentu złożenia Pana Jezusa do grobu aż do Zesłania Ducha Świętego. Czy można sobie wyobrazić, że była ona nieobecna w czasie objawienia zmartwychwstałego Chrystusa? Czy to możliwe, że to milczenie sugeruje, iż Maryja nie jest ściśle związana ze zbawczymCzytaj dalej →

Rozrywające serce objęcie śmierci, gdy bolejąca Matka przycisnęła do swego serca połamane członki i nieżywe ciało swego Syna, zostaje zastąpione najsłodszym objęciem życia: Dziewicza Matka obejmuje Syna, który jaśnieje w nowej i nieprzemijającej chwale. Po straszliwym widoku zakrwawionego Oblicza „Ecce Homo” następuje ekstatyczna wizja drugiego promiennego objawienia: „Spójrzcie na Boga-CzłowiekaCzytaj dalej →

Spośród wszystkich ludzi, których ogarnęła radość ze zmartwychwstania naszego Pana, niewątpliwie to właśnie Jego własna Matka – jako Ta, Która obdarzona została szczególnymi łaskami – odczuwała ją w sposób najbardziej bezinteresowny i czysty. Fakt, że nie Ewangelie, a Tradycja mówi nam o spotkaniu między zmartwychwstałym Chrystusem a Matką Bożą, ukazujeCzytaj dalej →

Dzisiaj, 31 marca, mija 100 lat od śmierci w opinii świętości ojca Wenantego Katarzyńca. Ten skromny franciszkanin bardzo wspierał działalność swego współbrata, ojca Maksymiliana Kolbego. Zachęcił go do wydawania „Rycerza Niepokalanej”, a także radził nie zwlekać z tym przedsięwzięciem. Obiecał ścisłą współpracę, w tym napisanie editorialu (słowa wstępnego) do pierwszegoCzytaj dalej →