\u015awi\u0119ty Augustyn uczy swego przyjaciela Dyoskura, w\u00a0jaki spos\u00f3b mo\u017ce przyj\u015b\u0107 do poznania prawdy i\u00a0tak\u0105 podaje mu nauk\u0119 \u00f3w genialny Doktor Ko\u015bcio\u0142a:<\/p>\n
Do prawdy wiedzie jedynie ta droga, kt\u00f3r\u0105 nam utorowa\u0142 i\u00a0wytkn\u0105\u0142 B\u00f3g, znaj\u0105cy u\u0142omno\u015bci nasze. T\u0105 drog\u0105 jest po pierwsze pokora, po drugie pokora, po trzecie pokora. Ilekro\u0107 mi\u0119 o\u00a0to zapytasz, zawsze ci odpowiem: pokora. Wszystko jest pr\u00f3\u017cnym i\u00a0daremnym, je\u017celi spraw naszych nie uprzedza pokora, nie towarzyszy im i\u00a0nie jest ich nast\u0119pstwem. Chocia\u017cby\u015bmy najpilniej zwa\u017cali na wszystkie prawdy, wype\u0142nili wiernie wszelkie przykazania, na co nam si\u0119 to przyda, je\u017celi czyn\u00f3w naszych pobudk\u0105 pycha, je\u017celi do nich zakrad\u0142a si\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 w\u0142asna? Wyst\u0119pk\u00f3w, prowadz\u0105cych do przekroczenia praw, l\u0119ka\u0107 si\u0119 trzeba, ale pychy obawia\u0107 si\u0119 musimy w\u00a0samej cnocie, aby upodobanie w\u00a0sobie nie zatru\u0142o naszych chwalebnych czyn\u00f3w i\u00a0nie pozbawi\u0142o nas zas\u0142ugi.<\/p><\/blockquote>\n
Pokor\u0105 ja\u015bnia\u0142a Maryja. I\u00a0w\u00a0tej cnocie starajmy si\u0119 J\u0105 na\u015bladowa\u0107.<\/p>\n
1.<\/strong>\u00a0Pokora, to mi\u0142y kwiat, woniej\u0105cy a\u00a0ukryty jako fio\u0142ek w\u00a0cieniu. Ona jest cnot\u0105, posiadaj\u0105c\u0105 si\u0142\u0119 przedziwn\u0105, magnetyczn\u0105, bo poci\u0105ga do siebie inne cnoty. Wszelka cnota bez pokory by\u0142aby gorsza i\u00a0zgubniejsza od wyst\u0119pku, bo wyst\u0119pek cz\u0119sto zawstydza i\u00a0zbawiennie upokarza, a\u00a0pyszna cnota wiedzie do upadk\u00f3w nieraz haniebnych.<\/p>\n
Tak\u0105 by ta doskona\u0142o\u015b\u0107 upad\u0142ego anio\u0142a, pyszna, pe\u0142na mi\u0142o\u015bci w\u0142asnej, i\u015bcie szata\u0144ska. Pokora posiada dziwn\u0105, tajemnicz\u0105 pr\u00f3\u017cni\u0119; gdy j\u0105 w\u00a0nas widzi B\u00f3g, obdarza nas \u0142askami, nape\u0142nia dobrami. Ta cnota odrywa nas od samolubstwa, ka\u017ce nam zapomnie\u0107 o\u00a0sobie, czyni nas wybranym naczyniem dla przyj\u0119cia, skarb\u00f3w niebieskich. O\u00a0gdyby\u015bmy mieli t\u0119 cudown\u0105 pr\u00f3\u017cni\u0119 pokory, \u015bwiat\u0142o Bo\u017ce zaja\u015bnia\u0142oby w\u00a0sercach naszych i\u00a0potoki \u0142ask sp\u0142yn\u0119\u0142yby do nas. Niestety, pycha w\u00a0duszach ludzkich szerokie zapuszcza korzenie, kt\u00f3re si\u0119 tam niewidzialnie rozga\u0142\u0119ziaj\u0105. A\u00a0gdy je wyrywamy, one jako chwast znowu kie\u0142kowa\u0107 zaczynaj\u0105. I\u00a0dlatego ustawicznie musimy plewi\u0107 to zielsko, zanieczyszczaj\u0105ce rol\u0119 serc naszych.<\/p>\n
2.<\/strong>\u00a0Pokora jest chwa\u0142\u0105. Kto z\u00a0rozmys\u0142em goni za s\u0142aw\u0105, ona zwykle od niego ucieka. A\u00a0przeciwnie, kto jej nie pragnie, ona za nim idzie. \u015awiat fa\u0142szywy, udan\u0105 pokor\u0119 p\u0142aci ob\u0142ud\u0105, pustym frazesem. Za pokornym idzie s\u0142awa trwa\u0142a na ziemi, kt\u00f3ra jest male\u0144kim odbiciem tego, co kiedy\u015b Pan uczyni w\u00a0niebie dla dusz uni\u017conych, upokorzonych. Ten B\u00f3g niesko\u0144czonego Majestatu pysznym si\u0119 sprzeciwia, poni\u017ca ich, a\u00a0jedynie pokornych wywy\u017csza i\u00a0\u0142ask\u0119 im daje.<\/p>\n
3.<\/strong>\u00a0Pokora jest szcz\u0119\u015bciem. O\u00a0Bo\u017ce, ile\u017c natrudzi\u0107 si\u0119 trzeba, aby si\u0119 wyd\u017awign\u0105\u0107 i\u00a0wynie\u015b\u0107 ponad innych! Ile trzeba zakosztowa\u0107 goryczy i\u00a0smutku, aby znale\u017a\u0107 dym pr\u00f3\u017cnej, niewielkiej chwa\u0142y. Gdy kogo nad pysznego przenios\u0105, ile st\u0105d p\u0142ynie zazdro\u015bci i\u00a0niech\u0119ci, ile udr\u0119cze\u0144 dla dumnego cz\u0142owieka? Pi\u0119knie nazywa \u015bw.\u00a0Bernard pych\u0119 tortur\u0105 i\u00a0krzy\u017cem. A\u00a0kto\u015b inny powiada, \u017ce to szubienica, kt\u00f3ra podwy\u017csza w\u00a0tym celu, aby okry\u0107 ha\u0144b\u0105 i\u00a0zdusi\u0107 cz\u0142owieka.
\nPrzeciwnie pokora wprowadza do duszy szcz\u0119\u015bcie nieu\u0142udne, bo z\u00a0poznaniem w\u0142asnej nico\u015bci, pok\u00f3j niebia\u0144ski wnika do duszy na wz\u00f3r strumyka, kt\u00f3remu usuni\u0119to zapor\u0119 w\u00a0\u0142o\u017cysku i\u00a0nape\u0142nia przedziwn\u0105 rozkosz\u0105. Sam Pan Jezus, kt\u00f3ry jest nasz\u0105 drog\u0105, prawd\u0105 i\u00a0\u017cyciem, odzywa si\u0119 do nas: \u201eUczcie si\u0119 ode mnie, \u017cem jest cichy i\u00a0pokornego serca, a\u00a0najdziecie odpoczynek duszom waszym\u201d.<\/p>\n4.<\/strong>\u00a0Pokora jest prawd\u0105. Je\u017celi zwa\u017cymy spokojnie, czym jeste\u015bmy, od kogo wzi\u0119li\u015bmy \u017cycie, w\u0142adze duchowe, przymioty serca, zdolno\u015bci, dary nadprzyrodzone, musimy chwa\u0142\u0119 odda\u0107 Bogu, a\u00a0sobie przypisa\u0107 n\u0119dz\u0119. Nasz\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105 osobist\u0105 jest tylko n\u0119dza, nico\u015b\u0107 i\u00a0grzech. Kto ma to prze\u015bwiadczenie g\u0142\u0119bokie, ju\u017c wszed\u0142 na drog\u0119 prawdy, ju\u017c prawd\u0119 trzyma niejako w\u00a0swych r\u0119kach \u2014 i\u00a0to uczucie powiedzie go do krynicy wi\u0119kszych i\u00a0wa\u017cniejszych prawd. Ju\u017c i\u00a0filozofia staro\u017cytna jako podstaw\u0119 poznania k\u0142ad\u0142a t\u0119 zasad\u0119: Poznaj siebie samego M\u00f3wi Prawda odwieczna: \u201eWyzna wam Tobie Ojcze, Panie nieba i\u00a0ziemi, \u017ce\u015b te rzeczy zakry\u0142 przed m\u0105drymi i\u00a0roztropnymi, a\u00a0objawi\u0142e\u015b je maluczkim. Niech\u017ce tak b\u0119dzie, Ojcze, kiedy si\u0119 Tobie tak upodoba\u0142o\u201d. Pi\u0119knie to obja\u015bnia wielki Doktor Ko\u015bcio\u0142a, \u015bw.\u00a0Augustyn: \u201eUwa\u017cajcie dobrze: nie do g\u0142upich, ale do maluczkich odnosz\u0105 si\u0119 wyrazy Zbawiciela. Nad\u0119to\u015b\u0107 i\u00a0pych\u0119 pot\u0119pi\u0142 Chrystus, a\u00a0nie geniusz i\u00a0rozum\u201d. G\u0142\u0119boka pokora prowadzi do g\u0142\u0119bokiej wiedzy. Pyszni daleko nie dochodz\u0105 na polu wiedzy. Im kto pokorniejszy, tym lepiej poznaje Boga, rzeczy stworzone, a\u00a0zar\u00f3wno i\u00a0siebie.<\/p>\n
5.<\/strong>\u00a0Pokora jest nast\u0119pnie moc\u0105, pot\u0119g\u0105. Im bardziej si\u0119 dusza uni\u017cy, tem silniejsz\u0105 jest przeciw pociskom piek\u0142a. Moc Bo\u017ca najbardziej objawia si\u0119 w\u00a0duszach s\u0142abych, kt\u00f3re sobie nie ufaj\u0105, ale przede wszystkim w\u00a0Bogu pok\u0142adaj\u0105 nadziej\u0119.<\/p>\n
6.<\/strong>\u00a0Pokora wiedzie do czysto\u015bci. Czysto\u015b\u0107, skromno\u015b\u0107 polega na tym, \u017ce cia\u0142o poddaje si\u0119 rozumowi, a\u00a0rozum Bogu. W\u00a0pokornym poddaniu Bogu duch czerpie moc do ujarzmienia nami\u0119tno\u015bci, do utrzymania w\u00a0karbach zmys\u0142\u00f3w, aby nic nie po\u017c\u0105da\u0142y przeciw woli Bo\u017cej. St\u0105d pokora i\u00a0czysto\u015b\u0107 maj\u0105 dziwne mi\u0119dzy sob\u0105 powinowactwo, bo si\u0119 wsp\u00f3lnie rumieni\u0105, gdy kto\u015b chwali, albo nieskromnie m\u00f3wi.<\/p>\n
7.<\/strong>\u00a0Pokora jest mi\u0142o\u015bci\u0105 bli\u017aniego. Pokorny wiele sobie odmawia, aby m\u00f3g\u0142 drugim dobrze czyni\u0107. Ju\u017c nawet w\u00a0\u017cyciu towarzyskim ka\u017cda grzeczno\u015b\u0107, wynikaj\u0105ca z\u00a0mi\u0142o\u015bci, przybiera kszta\u0142ty pokory. \u015awiat w\u00a0tym celu u\u017cywa r\u00f3\u017cnych, cz\u0119sto pustych, konwencjonalnych frazes\u00f3w: pokorny, najni\u017cszy s\u0142uga, z\u00a0zapewnieniem wysokiego powa\u017cania. Kto prawdziwie pokorny, ten nigdy si\u0119 nie p\u0142aszczy, ani s\u0142u\u017calczo poni\u017ca, ale ch\u0119tnie, z\u00a0rado\u015bci\u0105 innym okazuje szacunek nale\u017cny, on dla wszystkich uprzejmy i\u00a0delikatny.<\/p>\n
\nPierwszym wzorem pokory dla nas jest Jezus Chrystus, B\u00f3g-Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry si\u0119 poni\u017cy\u0142, przybrawszy posta\u0107 s\u0142ugi, kt\u00f3ry opu\u015bci\u0142 niebo nie dlatego, aby Mu s\u0142u\u017cono, ale aby On wszystkim s\u0142u\u017cy\u0142. Jezus pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem jest dla nas drog\u0105, prawd\u0105 i\u00a0\u017cywotem. A\u00a0po Jezusie Maryja w\u00a0najpi\u0119kniejszym blasku okazuje cnoty i\u00a0\u015bwieci przyk\u0142adem. Cnot\u0105 czysto\u015bci i\u00a0pokor\u0105, zwr\u00f3ci\u0142a na siebie uwag\u0119 Boga naj\u015bwi\u0119tszego. Odzywa si\u0119 wi\u0119c s\u0142usznie do Niej \u015bw.\u00a0Augustyn: \u201ePoniewa\u017c Pani\u0105 najpokorniejsz\u0105 by\u0142a\u015b, sk\u0142oni\u0142a\u015b S\u0142owo niestworzone, \u017ce z\u00a0Ciebie wzi\u0119\u0142o swe Cia\u0142o\u201d. Pe\u0142na laski, wy\u017csza od Anio\u0142\u00f3w, kiedy J\u0105 kornie pos\u0142aniec dworu niebieskiego pozdrawia, wita jako Kr\u00f3low\u0119 i\u00a0zwiastuje godno\u015b\u0107 Bogarodzicy, Ona si\u0119 korzy i\u00a0nazywa S\u0142u\u017cebnic\u0105 Pa\u0144sk\u0105. Pozna\u0142a t\u0119 wielko\u015b\u0107 sw\u0105 Maryja, ale w\u00a0domu Zachariasza nuci hymn dzi\u0119kczynny, w\u00a0kt\u00f3rym m\u00f3wi, \u017ce spojrza\u0142 Pan na pokor\u0119 s\u0142u\u017cebnicy swej i\u00a0uczyni\u0142 Jej wielkie rzeczy mo\u017cny i\u00a0\u015bwi\u0119ty B\u00f3g. Ca\u0142\u0105 wielko\u015b\u0107 \u0142ask obraca na chwa\u0142\u0119 i\u00a0uwielbienie Boga niesko\u0144czenie dobrego. Sobie nic Maryja nie przypisuje, tylko Stw\u00f3rcy; w\u00a0sobie widzi n\u0119dz\u0119, a\u00a0w\u00a0Bogu dobro\u0107 i\u00a0wielko\u015b\u0107. Z\u00a0pokory p\u0142yn\u0119\u0142o u Maryi szcz\u0119\u015bcie i\u00a0zadowolenie wewn\u0119trzne. Widzi w\u00a0duchu proroczym, jak wszystkie narody b\u0142ogos\u0142awion\u0105, szcz\u0119\u015bliw\u0105 nazywa\u0107 J\u0105 b\u0119d\u0105. I\u00a0ta pokorna, Dziewica jest: Matk\u0105 Prawdy niestworzonej, stolic\u0105 M\u0105dro\u015bci. I\u00a0dlatego pokorni czciciele Maryi dochodzili do wielkiej m\u0105dro\u015bci, stali si\u0119 or\u0142ami wiedzy duchownej, filarami Ko\u015bcio\u0142a, \u017ce tylko wspomn\u0119 \u015bw.\u00a0Augustyna, \u015bw.\u00a0Anzelma, \u015bw.\u00a0Tomasza z\u00a0Akwinu, \u015bw.\u00a0Bernarda itd.<\/p>\n
Pokorna Maryja by\u0142a m\u0119\u017cn\u0105, jako ob\u00f3z uszykowany do boju, kt\u00f3rego l\u0119ka si\u0119 piek\u0142o i\u00a0na gor\u0105ce wezwanie Jej Imienia pierzcha z\u00a0trwog\u0105. Maryja pokorna jest najczystsz\u0105 Dziewic\u0105. Bezwstydni i\u00a0dumni nie mog\u0105 znosi\u0107 tych dw\u00f3ch cn\u00f3t i\u00a0nie oddaj\u0105 czci Maryi Pannie.
\nPokora jest mi\u0142o\u015bci\u0105 u Maryi. Staj\u0105c si\u0119 S\u0142u\u017cebnic\u0105 Pana, wszystkich ludzi ogarnia sercem macierzy\u0144skim i o\u00a0ca\u0142y \u015bwiat si\u0119 stara, niesie pomoc wsz\u0119dzie, gdy widzi, \u017ce J\u0105 wzywaj\u0105 i\u00a0ufno\u015b\u0107 w\u00a0Niej pok\u0142adaj\u0105. Czciciele Maryi niech na\u015bladuj\u0105 t\u0119 cnot\u0119 w\u00a0Matce i\u00a0Kr\u00f3lowej, a\u00a0pokora poprowadzi ich do Boga,\u00a0\u017ar\u00f3d\u0142a wszelkiej prawdy, doskona\u0142o\u015bci, szcz\u0119\u015bcia, pokoju i\u00a0mocy.<\/p>\nZa: ks. Jakub G\u00f3rka: Cze\u015b\u0107 Maryi. O<\/em>\u00a0pobudkach i\u00a0\u015brodkach nabo\u017ce\u0144stwa do Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny;\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/em>wyd. nak\u0142adem Autora,\u00a0 Tarn\u00f3w 1907\u00a0<\/em><\/p>\n<\/div>\n
<\/div>\n\n<\/h3>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u015awi\u0119ty Augustyn uczy swego przyjaciela Dyoskura, w\u00a0jaki spos\u00f3b mo\u017ce przyj\u015b\u0107 do poznania prawdy i\u00a0tak\u0105 podaje mu nauk\u0119 \u00f3w genialny Doktor Ko\u015bcio\u0142a: Do prawdy wiedzie jedynie ta droga, kt\u00f3r\u0105 nam utorowa\u0142 i\u00a0wytkn\u0105\u0142 B\u00f3g, znaj\u0105cy u\u0142omno\u015bci nasze. T\u0105 drog\u0105 jest po pierwsze pokora, po drugie pokora, po trzecie pokora. Ilekro\u0107 mi\u0119 o\u00a0toCzytaj dalej →<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":9,"featured_media":12407,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12397"}],"collection":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/9"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12397"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12397\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12424,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12397\/revisions\/12424"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12407"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12397"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12397"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12397"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}