{"id":38912,"date":"2021-08-12T20:27:01","date_gmt":"2021-08-12T18:27:01","guid":{"rendered":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/?p=38912"},"modified":"2021-08-12T20:29:26","modified_gmt":"2021-08-12T18:29:26","slug":"list-2021-08","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/list-2021-08\/","title":{"rendered":"List na sierpnie\u0144 2021"},"content":{"rendered":"

Mistrzyni \u017cycia rodzinnego<\/h3>\n

\"\"Utar\u0142o si\u0119 w \u015bwiecie przekonanie jakoby dzie\u0142o Odkupienia mia\u0142o dotyczy\u0107 tylko wiecznego zbawienia dusz. Rzeczywi\u015bcie! Dobro wyzwolenia dusz ludzkich z przepa\u015bci wiecznego pot\u0119pienia to dobro najwy\u017csze! Jednak najbli\u017cszym nast\u0119pstwem tego wyzwolenia dusz z niewoli szatana jest te\u017c spo\u0142eczne podniesienie ludzko\u015bci w jej doczesnym \u017cyciu na ziemi. Grzech bowiem potarga\u0142 nie tylko te wszystkie zwi\u0105zki, kt\u00f3re \u0142\u0105czy\u0142y cz\u0142owieka z Bogiem, ale popsu\u0142 te\u017c stosunki wzajemnego braterstwa ludzi na ziemi. Wszak ju\u017c synowie Adama toczyli ze sob\u0105 krwawe boje. Pycha bowiem, krzewi\u0105c si\u0119 w sercu ludzkim, sk\u0142\u00f3ci\u0142a brata z bratem, m\u0119\u017ca z \u017con\u0105, syna z ojcem i doprowadzi\u0142a ludzko\u015b\u0107 do stanu zupe\u0142nego zdziczenia. Tote\u017c nasz Pan Jezus Chrystus, przyst\u0119puj\u0105c do wielkiego dzie\u0142a odnowy \u015bwiata, zacz\u0105\u0142 je od spo\u0142ecznego odrodzenia ludzko\u015bci. Nie rozpocz\u0105\u0142 jednak tego dzie\u0142a od jakiego\u015b przewrotu niszcz\u0105cego dotychczasowy ustr\u00f3j, ani te\u017c od szumnych proklamacji nowych hase\u0142, ale zacz\u0105\u0142 od uzdrowienia najwa\u017cniejszego zwi\u0105zku wszelkich spo\u0142eczno\u015bci ludzkich, to jest od rodziny.<\/p>\n

Znaj\u0105c jako B\u00f3g wszelkie tajniki ducha czasu wiedzia\u0142, \u017ce spo\u0142ecze\u0144stwa dlatego s\u0105 chore, bo nie domagaj\u0105 ich ogniska rodzinne. Skazi\u0142o je bowiem poga\u0144stwo. Tote\u017c wielkie dzie\u0142o odnowy \u015bwiata rozpocz\u0105\u0142 Zbawiciel od tego, i\u017c u\u015bwi\u0119ci\u0142 naprz\u00f3d rodzin\u0119 i przywr\u00f3ci\u0142 jej to wielkie pos\u0142annictwo, jakie B\u00f3g jej wyznaczy\u0142. A wed\u0142ug tego pos\u0142annictwa rodzina ma by\u0107: narz\u0119dziem tw\u00f3rczej wszechmocy Boga Ojca w wydawaniu na \u015bwiat potomstwa, pierwszym zawi\u0105zkiem Ko\u015bcio\u0142a w dziele Odkupienia Boga Syna i ogniskiem u\u015bwi\u0119cania dusz w dziele Boga Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>\n

B\u00f3g, puszczaj\u0105c \u015bwiat w bieg \u017cycia, powiedzia\u0142 do pierwszej pary ludzi: \u201eWzrastajcie i mn\u00f3\u017ccie si\u0119, i nape\u0142niajcie ziemi\u0119, i czy\u0144cie j\u0105 sobie poddan\u0105\u201d. Pierwszym zatem warunkiem post\u0119pu \u017cycia, kt\u00f3rego spe\u0142nienie czyni cz\u0142owiekowi \u201eziemi\u0119 poddan\u0105\u201d jest to Bo\u017ce przykazanie: \u201eWzrastajcie, mn\u00f3\u017ccie si\u0119 i nape\u0142niajcie ziemi\u0119\u201d. To zadanie za\u015b ma spe\u0142nia\u0107 rodzina. Tote\u017c, kiedy w \u015bwiecie poga\u0144skim to zadanie rodziny wypaczono i dla chwilowej wygody \u017cycia zacz\u0119to si\u0119 zabezpiecza\u0107 przed pomna\u017caniem rodziny, w\u00f3wczas B\u00f3g przez wcielenie swego Syna przypomnia\u0142 \u015bwiatu, \u017ce narodzenie cz\u0142owieka jest spraw\u0105 Boga, sprawuj\u0105cego nieustannie swe tw\u00f3rcze dzie\u0142o mi\u0119dzy lud\u017ami na ziemi poprzez rodzin\u0119. Wielka to zatem sprawa. W tw\u00f3rczym bowiem dziele wydawania na \u015bwiat potomstwa zespala si\u0119 dzia\u0142anie cz\u0142owieka z dzia\u0142aniem samego Boga! Co wi\u0119cej, w tym dzia\u0142aniu B\u00f3g nawet czyni si\u0119 zale\u017cnym od dzia\u0142ania cz\u0142owieka. Kiedy bowiem cz\u0142owiek dokonuje pierwszej cz\u0119\u015bci rajskiego dzie\u0142a Stw\u00f3rcy i tworzy cia\u0142o, to B\u00f3g spe\u0142nia wtedy drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 tego dzie\u0142a i stwarza \u00f3w \u201eobraz i podobie\u0144stwo swoje\u201d, czyli dusz\u0119 nie\u015bmierteln\u0105.<\/p>\n

G\u0142\u0119boko poj\u0119\u0142a te \u015bwi\u0119te sprawy MARYJA. Aczkolwiek bowiem nad wszystko w \u015bwiecie umi\u0142owa\u0142a \u015bwi\u0119te dziewictwo i wieczy\u015bcie w nim trwa\u0107 chcia\u0142a i do ko\u0144ca trwa\u0142a, to jednak, gdy Jej anio\u0142 zwiastowa\u0142, \u017ce \u201eco si\u0119 z Niej narodzi \u015awi\u0119te, b\u0119dzie nazwane Synem Najwy\u017cszego\u201d
\n(\u0141k 1, 35), wyrzek\u0142a te wielkie s\u0142owa, kt\u00f3re po wszystkie wieki powinny by\u0107 god\u0142em \u015bwi\u0119tego macierzy\u0144stwa: \u201eOto ja s\u0142u\u017cebnica Pa\u0144ska, niech mi si\u0119 stanie wed\u0142ug s\u0142owa twego\u201d. A gdy w Jej najczystszym \u0142onie odwieczne \u201eS\u0142owo sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em\u201d, w\u00f3wczas pe\u0142na uniesienia za\u015bpiewa\u0142a: \u201eWielbi dusza moja Pana, albowiem uczyni\u0142 mi wielkie rzeczy, kt\u00f3ry mo\u017cny jest\u201d. Za \u0142ask\u0119 macierzy\u0144stwa \u015bpiewa\u0142a Maryja Bogu pie\u015b\u0144 chwa\u0142y i przewidzia\u0142a, \u017ce dla tego macierzy\u0144stwa \u201eodt\u0105d b\u0142ogos\u0142awion\u0105 zwa\u0107 J\u0105 b\u0119d\u0105 wszystkie narody \u015bwiata\u201d (\u0141k 1, 46 i n.). I tak si\u0119 istotnie sta\u0142o. Od tamtej chwili bowiem \u015bwi\u0119ty stan macierzy\u0144ski nazwa\u0142y chrze\u015bcija\u0144skie narody stanem \u201eb\u0142ogos\u0142awionym\u201d. Wcielenie Syna Bo\u017cego za spraw\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego przypomnia\u0142o \u015bwiatu, i\u017c wcielenie cz\u0142owieka zawsze jest dzie\u0142em Stworzyciela \u015bwiata sprawuj\u0105cego tw\u00f3rcze dzie\u0142o za po\u015brednictwem rodziny. Tote\u017c rodzina, uwa\u017cana odt\u0105d za \u015bwi\u0119te narz\u0119dzie Bo\u017cej Wszechmocy, znalaz\u0142a sobie w chrze\u015bcija\u0144skim \u015bwiecie nale\u017cne uznanie.<\/p>\n

Nigdzie chyba jednak nie przyznano jej w tym wzgl\u0119dzie tak wielkiego znaczenia jak u nas w Polsce. Przodkowie nasi liczne potomstwo uwa\u017cali zawsze za szczeg\u00f3lny objaw b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa Bo\u017cego. Matka Jagiellon\u00f3w, El\u017cbieta Rakuszanka, da\u0142a m\u0119\u017cowi swemu Kazimierzowi sze\u015bciu syn\u00f3w i pi\u0119\u0107 c\u00f3rek, a przyj\u015bcie ka\u017cdego z tych dzieci na \u015bwiat witano z wielka rado\u015bci\u0105, bo jak pisali \u015bwiadkowie tych wydarze\u0144, chrzciny wyprawiano zawsze przez dni kilka, a rado\u015bci rodzic\u00f3w, krewnych i ca\u0142ego narodu nie by\u0142o ko\u0144ca. Nie tylko jednak na kr\u00f3lewskim dworze, gdzie jest zawsze dostatek, mnogo\u015b\u0107 potomstwa tak wysoce sobie ceniono. Przybyciem na \u015bwiat dzieci\u0119cia cieszy\u0142a si\u0119 ka\u017cda polska rodzina, o czym \u015bwiadczy istnienie w naszym j\u0119zyku s\u0142owa \u201erado\u015bniki\u201d. U\u017cywano tego s\u0142owa w wielu okolicach u nas na oznaczenie uczty, jaka si\u0119 po obrz\u0119dzie Chrztu \u015bw. odbywa\u0142a. Takie \u201erado\u015bniki\u201d, cho\u0107by przy suchej kromce chleba, obchodzi\u0142 zawsze najwi\u0119kszy nawet biedak i nie zachodzi\u0142 w g\u0142ow\u0119 o to, o co si\u0119 zwyk\u0142o frasowa\u0107 dzisiejsze poga\u0144stwo, czyli o to, czym si\u0119 liczn\u0105 gromadk\u0119 dzieci wy\u017cywi. Wierzy\u0142 bowiem zawsze niez\u0142omnie, \u017ce \u201ePan B\u00f3g poradzi o swojej czeladzi\u201d i zmarnie\u0107 nikomu nie da, by przy dobrych rodzicach, cho\u0107by ostatnich biedakach, dziecko nigdy nie zmarnia\u0142o.<\/p>\n

Wydanie na \u015bwiat potomstwa jednak to dopiero pocz\u0105tek spo\u0142ecznego pos\u0142annictwa rodziny. Dope\u0142nienie tego pos\u0142annictwa polega na wychowaniu potomstwa. I tej sprawy nie pomin\u0105\u0142 Zbawiciel w dziele spo\u0142ecznej odnowy \u015bwiata. I tutaj zostawi\u0142 nam przyk\u0142ad. Oto narodziwszy si\u0119 jako s\u0142abe niemowl\u0119, zda\u0142 si\u0119 ca\u0142y na opiek\u0119 Matki i swego \u017cywiciela J\u00f3zefa. I tutaj zdarzy\u0142 si\u0119 wypadek, kt\u00f3ry nas poucza na czym wychowanie dziecka g\u0142\u00f3wnie polega\u0107 powinno. Oto, gdy Jezus \u201eby\u0142 ju\u017c we dwunastu leciech\u201d , wzi\u0119li Go ze sob\u0105 \u201erodzice Jego\u201d na \u015bwi\u0119ta Paschy do jerozolimskiej \u015bwi\u0105tyni. I \u201enie obaczyli\u201d, \u017ce Jezus zab\u0142\u0105ka\u0142 si\u0119 po\u015br\u00f3d t\u0142umu i dopiero \u201epo trzech dniach znale\u017ali Go w \u015bwi\u0105tyni, siedz\u0105cego w\u015br\u00f3d doktor\u00f3w\u201d. A gdy Maryja, kt\u00f3ra przez ten czas przesz\u0142a straszn\u0105 m\u0119k\u0119 macierzy\u0144skiego serca, rzek\u0142a do Niego pe\u0142na roz\u017calenia: \u201eSynu, c\u00f3\u017ce\u015b nam uczyni\u0142, oto ojciec Tw\u00f3j i ja \u017ca\u0142o\u015bni szukali\u015bmy Ciebie?\u201d, Jezus odpowiedzia\u0142: \u201eC\u00f3\u017c jest, \u017ce\u015bcie mnie szukali? Nie wiedzieli\u015bcie, i\u017c w tych rzeczach, kt\u00f3re s\u0105 Ojca mojego, potrzeba, \u017cebym by\u0142?\u201d (\u0141k 2, 41 i n.). Wobec ludu i uczonych w Pi\u015bmie zwr\u00f3ci\u0142 Jezus swej Matce uwag\u0119 na to, o czym w chwilowym zak\u0142opotaniu zapomnia\u0142a. Oto do jej macierzy\u0144skiego obowi\u0105zku nale\u017ca\u0142o pami\u0119ta\u0107 o tym, aby On \u2013 Jej Syn \u201eby\u0142 w tych rzeczach, kt\u00f3re s\u0105 Ojca niebieskiego\u201d. Dzieci nale\u017cy wychowywa\u0107 najpierw dla Pana Boga!<\/p>\n

Jakub Sobieski, starosta be\u0142zki, wysy\u0142aj\u0105c swoich syn\u00f3w, Marka i Jana, na nauki do Krakowa, a potem za granic\u0119, wyznaczy\u0142 im szczeg\u00f3\u0142owy zbi\u00f3r modlitw na ka\u017cdy dzie\u0144, a na jego pocz\u0105tku umie\u015bci\u0142 napis: \u201ePocz\u0105tek m\u0105dro\u015bci \u2013 boja\u017a\u0144 Pa\u0144ska, to ma by\u0107 prawid\u0142o \u017cycia i wszystkich czyn\u00f3w chrze\u015bcijan, urodzonych na \u0142onie matki naszej, Ko\u015bcio\u0142a \u015bwi\u0119tego rzymsko-katolickiego\u201d. To samo m\u00f3wili swym synom inni, jak na przyk\u0142ad wielki kanclerz Jan Zamoyski, kt\u00f3ry w testamencie pisa\u0142 synowi Tomaszowi: \u201eNie tylko ci\u0119 upominam, ale ci\u0119 zaklinam, m\u00f3j synu, aby\u015b Boga czci\u0142 , pobo\u017cno\u015b\u0107 kocha\u0142 i uznawa\u0142 j\u0105 nie tylko za najpierwsze dobro, ale za jedyne \u017ar\u00f3d\u0142o wszelkiej pomy\u015blno\u015bci\u201d. I tak by\u0142o w ka\u017cdym domu polskim. Zaprawianie m\u0142odych serc \u201eboja\u017ani\u0105 Pa\u0144sk\u0105\u201d uwa\u017cano za pierwszy i g\u0142\u00f3wny obowi\u0105zek wychowania. Ten obowi\u0105zek za\u015b spe\u0142nia\u0142y nie tylko matki, ale tak\u017ce i ojcowie, kt\u00f3rzy dorastaj\u0105cych syn\u00f3w brali pod swoj\u0105 wy\u0142\u0105czn\u0105 opiek\u0119 i w s\u0142u\u017cbie Bo\u017cej pilnie ich \u0107wiczyli. Nie dziw wi\u0119c, \u017ce z takich syn\u00f3w wyrastali p\u00f3\u017aniej tacy bohaterowie jak Sobiescy, a zw\u0142aszcza Jan, chluba Polski i ca\u0142ego chrze\u015bcija\u0144stwa.<\/p>\n

Tote\u017c na takich g\u0142\u00f3wnie ludziach jak Sobieski, kt\u00f3ry w domowym ognisku wyr\u00f3s\u0142 na bohatera, opiera\u0142a si\u0119 Polska, jak to powszechnie orzekli nasi dziejopisarze, cho\u0107 inni przyznaj\u0105 t\u0119 zas\u0142ug\u0119 raczej rodzinie. Wszystko to bowiem czego Polsce zabrak\u0142o do spo\u0142ecznego \u0142adu w jej pa\u0144stwowym ustroju by\u0142o zawsze uzupe\u0142niane przez cnoty \u017cycia rodzinnego. Polska rodzina bowiem spe\u0142nia\u0142a w swym pos\u0142annictwie jeszcze jedno dzie\u0142o, w\u0142a\u015bciwe osobie Ducha \u015awi\u0119tego,
\nto znaczy \u017ce \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 swego ogniska szerzy\u0142a zbawienny wp\u0142yw na kszta\u0142towanie spo\u0142ecznych obyczaj\u00f3w.<\/p>\n

Matka Bo\u017ca, sama nad miar\u0119 z powodu swego Syna szcz\u0119\u015bliwa, chcia\u0142a te\u017c innym swego szcz\u0119\u015bcia u\u017cyczy\u0107 i gdy Jezus rozpoczyna\u0142 swoje nauczycielskie dzia\u0142anie, poprowadzi\u0142a Go do Kany Galilejskiej na gody weselne. \u201eCokolwiek wam powie, czy\u0144cie\u201d, zapowiedzia\u0142a zaraz na wst\u0119pie wszystkim. Pragn\u0119\u0142a bowiem, aby powstaj\u0105ce w\u0142a\u015bnie w Kanie nowe ognisko rodzinne nape\u0142ni\u0142a \u0142aska Jezusa. Wida\u0107 jednak wielk\u0105 donios\u0142o\u015b\u0107 przypisywa\u0142 tej sprawie tak\u017ce sam Jezus skoro w ko\u0142ach rodzinnych p\u00f3\u017aniej tak cz\u0119sto bywa\u0142 i strumienie swej \u0142aski tak hojnie w nich rozlewa\u0142, jak to wida\u0107 na przyk\u0142adzie rodziny \u0141azarza w Betanii. Wiedzia\u0142 bowiem Jezus, \u017ce szcz\u0119\u015bliwe spo\u0142ecze\u0144stwa tam tylko istnie\u0107 mog\u0105, gdzie si\u0119 zachowa \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 domowych ognisk.<\/p>\n

Rozumia\u0142a to dobrze Polska i sprawy tej pilnie strzeg\u0142a. Wielk\u0105 bowiem cz\u0119\u015b\u0107 tych obowi\u0105zk\u00f3w, kt\u00f3re spe\u0142nia\u0107 powinno pa\u0144stwo przez swe w\u0142adze i ustawy, w Polsce scedowano na rodzin\u0119. Najsurowszy jednak s\u0119dzia naszej przesz\u0142o\u015bci przyzna\u0107 to musi, \u017ce rodzina polska dzielnie spe\u0142nia\u0142a ten obowi\u0105zek i kiedy si\u0119 wszystko rozpada\u0142o i wali\u0142o w czasach saskich czy pod ciosami pa\u0144stw zaborczych, to ona jedna \u2013 rodzina polska, strzeg\u0105c niewzruszenie swej godno\u015bci, by\u0142a zawsze ostoj\u0105 spo\u0142ecznego \u0142adu. \u017baden nikczemnik, cho\u0107by nie wiadomo jak wysokie zajmowa\u0142 w kraju stanowisko, z \u017cadn\u0105 zacn\u0105 rodzin\u0105 nigdy si\u0119 nie spowinowaci\u0142, bo poczucie godno\u015bci nie da\u0142o mu nigdy r\u0119ki c\u00f3rki, ani te\u017c nie pozwoli\u0142o na o\u017cenek synowi w jego domu. M\u00f3g\u0142 niejeden szlabierz zasiada\u0107 nawet na trybunalskim krze\u015ble, ale poczesnego miejsca w uczciwej rodzinie nie znalaz\u0142 nigdy. A taki s\u0105d, o kim\u015b wydany przez zacn\u0105 rodzin\u0119, wi\u0119cej w ca\u0142ym kraju znaczy\u0142 ni\u017c wyrok pot\u0119pienia najwy\u017cszej w\u0142adzy.<\/p>\n

W 1908 r. m\u00f3wi\u0142 papie\u017c Pius X do polskich pielgrzym\u00f3w: \u201eB\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo moje niech zst\u0105pi na rodziny wasze, by w nich kr\u00f3lowa\u0142 pok\u00f3j; na rodzic\u00f3w, by obowi\u0105zki swoje \u015bci\u015ble wype\u0142niali; na dzieci, by rodzicom czci i pos\u0142usze\u0144stwa dochowa\u0142y\u201d. Tak m\u00f3wi\u0142 ten, kt\u00f3ry spe\u0142niaj\u0105c Chrystusowe zast\u0119pstwo na ziemi, chcia\u0142 \u201ewszystko odnowi\u0107 w Chrystusie\u201d. P\u00f3jd\u017amy za tym wskazaniem dzi\u015b zw\u0142aszcza, gdy tej \u201eodnowy \u017cycia\u201d we wszystkim potrzebujemy i szukamy. Niechaj si\u0119 oczyszcz\u0105 u nas te \u017ar\u00f3d\u0142a narodowego \u017cycia, kt\u00f3re zam\u0105ci\u0142 duch czasu sprzeciwiaj\u0105cy si\u0119: tw\u00f3rczemu dzie\u0142u Boga Ojca, g\u0142osz\u0105c poga\u0144skie has\u0142o: \u201emniej dzieci\u201d; dzie\u0142u Boga Syna przez niedbalstwo o religijne wychowanie i dzie\u0142u Boga Ducha \u015awi\u0119tego przez zatrat\u0119 \u015bwi\u0119to\u015bci domowego ogniska. Niechaj te ogniska pod opiek\u0105 naszej Kr\u00f3lowej Niebieskiej b\u0119d\u0105 znowu p\u0142odnymi rodzicielkami \u017cycia, pobo\u017cnymi szko\u0142ami wychowania i \u015bwi\u0119tymi ogniskami cnoty na doczesny i wieczny po\u017cytek. Amen.<\/p>\n

(styl nieco uwsp\u00f3\u0142cze\u015bniono)<\/p>\n

(opr. na podstawie: Nauki majowe o Kr\u00f3lowej Korony Polskiej<\/em> z ksi\u0105\u017cki Kr\u00f3lestwo Marji<\/em> [napisanej] przez x. W\u0142adys\u0142awa Staicha, wybra\u0142 i skr\u00f3ci\u0142 x. Bronis\u0142aw Obuchowicz, Krak\u00f3w 1927, s. 105-113)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mistrzyni \u017cycia rodzinnego Utar\u0142o si\u0119 w \u015bwiecie przekonanie jakoby dzie\u0142o Odkupienia mia\u0142o dotyczy\u0107 tylko wiecznego zbawienia dusz. Rzeczywi\u015bcie! Dobro wyzwolenia dusz ludzkich z przepa\u015bci wiecznego pot\u0119pienia to dobro najwy\u017csze! Jednak najbli\u017cszym nast\u0119pstwem tego wyzwolenia dusz z niewoli szatana jest te\u017c spo\u0142eczne podniesienie ludzko\u015bci w jej doczesnym \u017cyciu na ziemi. GrzechCzytaj dalej →<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":9,"featured_media":8889,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[398],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38912"}],"collection":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/9"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=38912"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38912\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":38923,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38912\/revisions\/38923"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8889"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=38912"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=38912"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=38912"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}