Cze\u015b\u0107 Niepokalanej!<\/p>\n
Drodzy Rycerze,<\/p>\n
\u201eIstnieje moment mi\u0119dzy pocz\u0105tkiem a ko\u0144cem \u2014 jest nim \u017cycie\u201d. Ta zwi\u0119z\u0142a definicja \u015bw. Teresy z Los Andes przypomina jak kr\u00f3tka jest pielgrzymka do wieczno\u015bci. Ile dusz, tyle szlak\u00f3w, kt\u00f3re czasem si\u0119 przecinaj\u0105, by potem pobiec w swoim kierunku. Ka\u017cdy z nas jest wo\u0142any do domu, Niebieskiej Ojczyzny, gdzie zatroskany Ojciec wypatruje marnotrawnych syn\u00f3w, wcze\u015bniej daj\u0105c im ten moment, czyli \u017cycie, by mogli za Nim zat\u0119skni\u0107. On kocha, a mi\u0142o\u015b\u0107 chce by\u0107 oczekiwana i tylko temu s\u0142u\u017cy czas, oplataj\u0105cy ziemsk\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Niekt\u00f3rzy, jak \u015bwi\u0119ci, dobrze go wyzyskuj\u0105 od najm\u0142odszych lat stawiaj\u0105c stopy na w\u0142a\u015bciwych drogach. Inni, te\u017c jak \u015bwi\u0119ci, m\u00f3wi\u0105 \u017ce ukochali p\u00f3\u017ano, jednak odkryli, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 zapala gorliwo\u015b\u0107, kt\u00f3ra nadrabia stracony czas. Przemienia oblicza, jak Chrystus przemieni\u0142 si\u0119 dla aposto\u0142\u00f3w, by poznali, do czego zostali wezwani. Tabor by\u0142 potrzebny, aby mogli przej\u015b\u0107 przez w\u0142asn\u0105 Kalwari\u0119 \u2014 g\u00f3r\u0119, kt\u00f3ra dotyka nieba. Kt\u00f3\u017c lepiej o tym wie, ni\u017c Matka samego Boga, obdarowana przez krzy\u017c niepokalano\u015bci\u0105. Ochroniona od grzechu, chce chroni\u0107 grzesznik\u00f3w. Jej serce bi\u0142o na ziemi w\u015br\u00f3d nas i nie przestaje bi\u0107 w niebie dla nas. Dlatego do Niej trzeba nam podnie\u015b\u0107 my\u015bli, wol\u0119 i czynno\u015bci, by\u015bmy nie zwodzili siebie w\u0142asnym upodobaniem, kt\u00f3re pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej obna\u017cy, \u017ce nie jest tym, czego szukali\u015bmy. B\u00f3g przenika serca i daje im r\u00f3\u017cne drogi, kt\u00f3rych kres wyznaczy\u0142 na szczycie wzg\u00f3rz wiekuistych. Nam trzeba tylko chwyci\u0107 Jego wol\u0119, by ze \u015bw. Teres\u0105 z Los Andes zawo\u0142a\u0107: \u201eJe\u015bli chce, abym sz\u0142a, p\u00f3jd\u0119 ch\u0119tnie. Je\u015bli nie, pozostan\u0119 szcz\u0119\u015bliwa\u201d. Dlatego dziecko musi przyj\u0105\u0107 wszystko z r\u0119ki Ojca, by samo nie zosta\u0142o z pustymi r\u0119kami, gdy przyjdzie wyp\u0142aci\u0107 si\u0119 do ostatniego pieni\u0105\u017cka\u2026<\/p>\n
\u015awi\u0119ci m\u00f3wi\u0105, \u017ce dusza jest wi\u0119ksza ni\u017c ca\u0142y \u015bwiat, gdy\u017c \u015bwiat ma sw\u00f3j kres. Dlatego nie pozwalajmy sobie, by wymkn\u0105\u0142 si\u0119 nam nawet najmniejszy czyn, w celu jej ocalenia. \u015arodek zawsze jest ten sam, modlitwa i ofiara. I nie chodzi tu o spektakularno\u015b\u0107, lecz bardziej o ewangeliczn\u0105 dyskrecj\u0119 zamkni\u0119tych drzwi do izdebki, gdzie dziecko powie do Ojca \u201epom\u00f3\u017c Tato\u201d, a Niebieskiej Mamie powierzy wszystkie k\u0142opoty i z ufno\u015bci\u0105 zapyta \u201ejak chcesz to rozwi\u0105za\u0107?\u201d \u015awi\u0119ci wo\u0142aj\u0105, \u017ce B\u00f3g nie odmawia Siebie nikomu, a tym kt\u00f3rzy od pocz\u0105tku swego \u017cycia duchowego pr\u00f3buj\u0105 pi\u0105\u0107 si\u0119 a\u017c na szczyt doskona\u0142o\u015bci, nie wejd\u0105 do nieba samotnie, bo w\u0142asnym przyk\u0142adem i wp\u0142ywem poci\u0105gn\u0105 za sob\u0105 wielu, kt\u00f3rzy inaczej zostaliby w miejscu powtarzaj\u0105c, \u017ce \u201enikt nas nie naj\u0105\u0142\u201d.<\/p>\n
\u015awi\u0119to\u015b\u0107 jest wyzwaniem, kt\u00f3re B\u00f3g wlewa w dusze pragn\u0105ce Mu s\u0142u\u017cy\u0107. Jednak ta s\u0142u\u017cba odbywa si\u0119 w drodze, gdzie nag\u0142e burze mocz\u0105 do suchej nitki, a s\u0142abo\u015b\u0107 cz\u0119sto szepce do ucha, \u017ce nie ma ju\u017c si\u0142 by i\u015b\u0107 dalej. Jednak pielgrzym nie rezygnuje, bo wie komu zaufa\u0142. P\u0142aszcz Niepokalanej chroni go przed w\u0105tpliwo\u015bciami, a Chrystus karmi, by nie usta\u0142 w drodze, bo wie, \u017ce niejeden z nas przyszed\u0142 z daleka. Cho\u0107 czasem zdaje si\u0119, \u017ce cia\u0142o s\u0142abnie, a dusz\u0119 ogarnia swoiste tch\u00f3rzostwo, jednak to nic, jak twierdzi \u015bw. Teresa z Avila, je\u015bli tylko wola jest zdrowa. Pragnienia, kt\u00f3re B\u00f3g budzi w duszy zawsze s\u0105 po co\u015b, czyli maj\u0105 wyznaczy\u0107 jej kurs, szczeg\u00f3lnie w chwilach nocnej \u017ceglugi, gdy gwiazdy chowaj\u0105 sw\u00f3j blask, a wiatry wydaj\u0105 si\u0119 niepomy\u015blne. Jednak \u015bmia\u0142kowie p\u0142yn\u0105 dalej, p\u00f3ki niespokojne serca nie znajd\u0105 przystani. A potem, \u201eani oko nie widzia\u0142o, ani ucho nie s\u0142ysza\u0142o, co B\u00f3g zgotowa\u0142 tym, kt\u00f3rzy Go mi\u0142uj\u0105\u201d. Cho\u0107 wydaje si\u0119 to jeszcze tak daleko, ale tak naprawd\u0119 granica ci\u0105gle jest blisko. Wystarczy spojrze\u0107 na tabernakulum, by przekona\u0107 si\u0119, jak B\u00f3g po\u017c\u0105da dusz i z jak\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105 na nie czeka. A kto lepiej przygotuje nas do tej drogi ni\u017c Matka Jezusa, kt\u00f3ra dzieli z Nim Jego mi\u0142o\u015b\u0107 do cierpienia, co musi by\u0107 czym\u015b bardzo wielkim, jak m\u00f3wi \u015bw. Teresa z Los Andes, skoro On wszechmocny, szuka go we wszystkim. I w\u0142a\u015bnie tego uczy swoje dzieci, kt\u00f3re pod czujnym okiem Niepokalanej nabieraj\u0105 si\u0142 i szlifuj\u0105 charakter, by przez to m\u00f3c oddycha\u0107 pragnieniem nieba.<\/p>\n
w Niepokalanej Wsp\u00f3\u0142rycerz<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Cze\u015b\u0107 Niepokalanej! Drodzy Rycerze, \u201eIstnieje moment mi\u0119dzy pocz\u0105tkiem a ko\u0144cem \u2014 jest nim \u017cycie\u201d. Ta zwi\u0119z\u0142a definicja \u015bw. Teresy z Los Andes przypomina jak kr\u00f3tka jest pielgrzymka do wieczno\u015bci. Ile dusz, tyle szlak\u00f3w, kt\u00f3re czasem si\u0119 przecinaj\u0105, by potem pobiec w swoim kierunku. Ka\u017cdy z nas jest wo\u0142any do domu,Czytaj dalej →<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":9,"featured_media":8889,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[398],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9833"}],"collection":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/9"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9833"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9833\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9834,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9833\/revisions\/9834"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8889"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9833"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9833"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/test4.mi-backup.ch\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9833"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}